Gehooronderzoek in de eerste maand
(neonatale gehoorscreening)
In plaats van de in bijna heel Nederland gebruikelijk negenmaandentest, wordt het gehoor van baby's in de regio Rijn-, Duin- Bollenstreek al twee tot vier weken na hun geboorte getest.
Doel van de neonatale gehoorscreening is het zo vroeg mogelijk achterhalen van gehoorproblemen bij kinderen. Dan kunnen ze immers ook zo snel mogelijk op de juiste manier behandeld worden. Een groot voordeel, omdat de gevolgen voor de taal/spraakontwikkeling dan minder ernstig zijn.
Met de neonatale gehoorscreening wordt het perceptieve gehoor van de baby getest. Dat betekent in het kort dat wordt getest of het middenoor en binnenoor goed functioneren. Een gezond binnenoor produceert zelf geluidjes als het geluidsgolven opvangt. Die trillingen worden emissies genoemd en vormen een soort echo.
Hoe gaat het in zijn werk?
Het kind krijgt een dopje in het oor. Het screeningsapparaat stuurt geluid het oor in en de terugkomende geluidjes worden via een microfoontje in het dopje geregistreerd. Die moeten binnen een bepaalde norm zijn.
Als het gehoor van het kind op dat moment niet voldoende is, wil dat nog niet zeggen dat het een perceptief gehoorverlies heeft. Daarom wordt de test altijd herhaald als de uitslag afwijkend is.
Slechts bij ongeveer 0,1 procent van de kinderen wordt een aangeboren perceptieve slechthorendheid gevonden. Perceptief gehoorverlies is echter blijvend, vandaar het belang van vroegtijdige onderkenning.
Ouders krijgen een uitnodiging voor de gehoorscreening, inclusief een folder met informatie, thuisgestuurd. Hoe jonger de kinderen zijn, hoe beter de screening gaat. Vaak zijn ze nog niet verkouden, zijn ze rustig en slapen vaak tijdens de test.
Een kind dat in aanleg een goed gehoor heeft, kan toch periodes doormaken waarin het slechter hoort, bijvoorbeeld bij langdurige verkoudheid of oorontsteking. Wanneer zo'n periode langer duurt dan 2 á 3 maanden, kan dat invloed hebben op de spraakontwikkeling. Ouders moeten daar alert op zijn!
Terug naar 'De baby'